“Scott Besent szef treasury amerykańskiego zaproponował rewaluację złota amerykańskiego z poziomu około 42 miliony miliardy dolarów”

Żadne wiarygodne źródła nie potwierdzają, że Scott Bessent zaproponował rewaluację złota amerykańskiego na poziomie 42 miliardów dolarów (ani 42 milionów miliardów, co jest absurdalną kwotą). Wyniki wyszukiwania opisują jego nominację, przemówienia i politykę fiskalną, ale brak wzmianek o złocie lub rewaluacji. Kwota w [EN] to ewidentny błąd (42 quadrillion USD niemożliwe), a oryginalny cytat sugeruje pomyłkę językową (miliony miliardy), lecz bez dowodów na propozycję.

“Konfederacja w 2023 roku miała 7,8%. Teraz jedna konfederacja ma 12 13.”

Oficjalne wyniki wyborów parlamentarnych 2023 podane przez PKW wskazują, że Konfederacja otrzymała 7,16% głosów, a nie 7,8%. Dane te potwierdzają liczne wiarygodne źródła, w tym Wikipedia PL i portale medialne cytujące PKW. Brak źródeł potwierdzających 7,8%; wartość ta może pochodzić z wstępnych sondaży lub błędu.

“chiński eksport do Europy wzrósł... o 22% rok do roku przy nominalnym PKB światowym rosnącym 4 do 5%”

Według dostępnych danych, chiński eksport do Europy wzrósł o 3,0% rok do roku w 2024[5], a nie o 22%. W 2023 wzrost wyniósł około 14,84% udziału w eksportach, ale nie stanowi to wzrostu 22% rok do roku[4].

“w przeliczeniu na 100 000 mieszkańców to jest jedna z najwyższych jeden z najwyższych skików”

Polska ma około 25-26 sędziów zawodowych na 100 tys. mieszkańców (dane CEPEJ 2021: 25,8, powyżej mediany UE 24,1), ale nie jest to jeden z najwyższych wskaźników na świecie – w UE tylko Niemcy mają więcej, a globalnie np. Niemcy (ok. 40+), Korea Płd. czy Grecja przewyższają Polskę; rankingi wskazują Polskę na 7-9. miejsce w UE/28 krajach, nie na czele świata[1][2][5]. Brak źródeł potwierdzających 'jeden z najwyższych na świecie'; wyszukiwania w PL/EN (CEPEJ, GUS, gov.pl) nie znalazły potwierdzenia, tylko kontekst UE.

“Tusk bardzo wiele lat temu, to był rok 2003, jaki miał bardzo duże kłopoty z Platformą, to wyznaczył na premiera niejakiego Jana Rokitę”

W 2003 r. Donald Tusk objął przewodnictwo PO po rezygnacji Macieja Płażyńskiego (kwiecień-czerwiec 2003), a Jan Rokita został wtedy szefem klubu parlamentarnego PO, nie kandydatem na premiera[2][4][5]. Wyznaczenie Rokity na kandydata na premiera PO miało miejsce dopiero przed wyborami w 2005 r., co potwierdza cytat Tuska o plakatach wyborczych[2][4][5]. Brak źródeł potwierdzających wyznaczenie w 2003 r., mimo problemów wewnętrznych w partii.